Dwie strony Wisły - Eliza Proszczuk

data publikacji w serwisie:

autor:

Zauważam pewną prawidłowość. Spoglądając wstecz - antropologicznie - rzeka zawsze wyznaczała granicę. Granicę nie tylko fizyczną, ale i psychiczną

I tak ludziom wydawało się, że na drugim jej brzegu jest już inna kraina.

Jeszcze kilku dni temu myślałam, ze świat się zmniejszył na tyle, że rzeki - przynajmniej te w Europie - przestały być sferami trudnymi do przebrnięcia, granicami. Miałam wrażenie, że taka bariera została zepchnięta gdzieś daleko do naszej podświadomości, że taka bariera przestała istnieć

No i właśnie okazuje się, że mimo naszych starań, żywioł wody nie daje o sobie zapomnieć, człowiek ulega mu z łatwością.

Projekt mój to doświadczenie, eksperyment. „Czekam na to, co się wydarzy, co rzeka przyniesie”.

Chcę zbadać, czy istnieją różnice i podobieństwa pomiędzy dwoma brzegami Wisły na warszawskim odcinku. Zbadać różnice i podobieństwa

Podporządkuję się biegowi wydarzeń, pójdę z prądem rzeki…

Do współpracy przy realizacji projektu filmowania obu brzegów Wisły zaproszę artystów holenderskich.

* * *

Eliza Proszczuk urodziła się w 1980 roku w Białymstoku. Mieszka i pracuje w Warszawie i Rotterdamie. Jest absolwentką Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2000-2006). W latach 2007-2009 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych Post St. Joost w Den Bosch, Breda na Wydziale Visual Art. 29 czerwca 2009 uzyskała dyplom International Master of Fine Arts tej uczelni. Od października 2008 do kwietnia 2009 roku przebywała na rezydencji twórczej w ramach stypendium B.a.d. Fundation. W tym czasie realizowała projekt artystyczny dla Rotterdamu. Obecnie współpracuje z artystami holenderskimi przy projektach dla rotterdamskiej dzielnicy Charlois. Podczas studiów post St Joost opracowała i prowadziła warsztaty kreatywności dla studentów I, II, III roku Akademii „ When I was a child I wanted to be…” Uczestniczyła także w programie rezydencji twórczej Hommes Gallery w Rotterdamie.

Zajmuje się malarstwem abstrakcyjnym, instalacją oraz performance. W swojej twórczości poddaje refleksji relacje międzyludzkie. Inspiruje ją szerokorozumiana organiczność, pojęcia takie jak ciało, przestrzeń, czerwień, rytm, komórka ludzka. Kluczowe dla jej sztuki są także zagadnienia „ikony społecznej”, „ikony prywatnej”. W sferze swoich zainteresowań umieszcza zagadnienia dotyczące kształtowania kultury, szczególnie relacji pomiędzy artystą a odbiorcą u schyłku postmodernizmu. Uczestniczyła w wielu wystawach i festiwalach.